جستجو گر سایت     

صفحه اصلی       معرفی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس       ارتباط با ما       کتابخانه مجازی       لینکستان      هدایای سایت
پنجشنبه، 20 بهمن 1390

 English Version | RSS Version | Change Home Page | Favorites

وضعیت مدیر سایت برای ارتباط آنلاین
مدیر سایت :
پشتیبانی فنی :
خبرنامه الکترونیک
برای عضویت ایمیل خود را وارد کنید:



گزارشی از اجرای نمایش های روی صحنه در تهران
دنیای معاصر ، هنرمند معاصر
چهارشنبه 10 تیر 1388 - 16:16

نظرات شما  نظرات شما صفحه قابل پرینت  پرینت از مطلب بازدید از این مطلب  بازدید از این مطلب : 248

سید جواد روشن :با آرام تر شدن فضای جامعه سالن های تئاتر هم وضع بهتری پیدا کردند و چند نمایش جدید نیز به روی صحنه رفت. در مجموعه تئاتر شهر پنج نمایش به روی صحنه هستند. تالار چهارسو اين هفته میزبان نمايش"اهل قبور" به نويسندگي و کارگرداني حسين کياني است. در اين نمايش بازيگراني چون مهدي پاکدل، شهرام حقيقت‌دوست، الهام پاوه‌نژاده و سيامک صفري ايفاي نقش مي‌کنند.
تالار سايه‌ نیز با اجراي "عروسي در سايه" به نويسندگي و کارگرداني علي عابدي میزبان علاقه مندان تئاتر است. عابدی در یادداشتی در مورد این نمایش نوشته است: « آیا در جهان متن، جنگ، موجود زنده‌ای است که برای بقای بشریت دست به کار شده است یا بشریت برای ادامه حیات دست به دامان جنگ شده است؟ آیا برای پدر و سربازی که از جنگ خسته شده و توانایی ایستادگی در برابر ادامه آن را ندارند سکوتی حاصل می‌شود تا در آن که به چیزی غیر از جنگ بیندیشند؟ سکوت! سکوت! سکوت در کدام جنگ حاصل می‌شود و... این سرفصل بحث و تجزیه و تحلیل گروهی است که با دستمایه قرار دادن چنین مضمون و مفاهیمی با نگاهی طنز به آن پرداخته است. در متن سعی بر این بوده است که شعاری داده نشود و این بی‌شعاری همان چیزی است که گروه برای رسیدن به آن به هر تغییر با دیده مثبت نگریسته است.» لازم به ذکر است این نمایش برای اولین بار در جشنواره بیست و ششم تئاتر فجر شرکت کرد ولی در مرحله بازبینی متوقف شد ولی با شرکت دوباره در جشنواره بیست و هفتم به روی صحنه رفت.
در کارگاه نمايش نیز نمایش "همه چيز درباره آقاي ف" به نويسندگي و کارگرداني آرش عباسی و با بازی احمد مهران فر به روی صحنه می رود.
عباسی در مورد اینکه چرا به سراغ مونولوگ رفته است می گوید: « اولین نمایشنامه‌ای که نوشتم متنی بود به نام "یک سبد فحش برای شمسی خانم". یک نمایشنامه تک نفره که حاصل دوران تنهایی و زمان دانشجویی‌ام بود. در زندگی شخصی‌ام و به خصوص در دانشگاه آدم تنهایی بودم و با این تنهایی در تمام دوران دانشجویی دست و پنجه نرم می‌کردم. همین تنهایی باعث خلق این نمایشنامه و دیگر آثار تک نفره من شد. در نمایشنامه بعدی‌ام نیز به نام"قصه‌های غم انگیز فرنگیس خانم" به تنهایی یک دختر پرداختم که باز نمایشی تک نفره است و پس از آن نمایشنامه یک نفره دیگری به نام"یک سبد فحش برای فرنگیس خانم" که روایت یک مرد تنها را بازگو می‌کرد و پس از آن نمایشنامه تک نفره دیگری به نام"خانم" که هرگز مجوز اجرا و یا انتشار نگرفت. این علاقه و اصرار من به کارهای تک نفره به تنهایی دوران دانشجویی‌ام باز می‌گردد. ضمن آن که در این نمایش فرهاد واقعاً آدم تنهایی است. او باید به تنهایی در آن خانه محقر با مشکلاتش بسازد. آدم‌های اطرافش یا به او دستور می‌دهند یا چیزی از او طلب می‌کنند یا او را به دروغگویی تشویق می‌کنند و هیچ کدام واقعاً وارد زندگی او نمی‌شوند. این آدم با تنهایی‌اش می‌تواند در توهم یک زندگی ایده‌آل به سر ببرد. این تنهایی است که باعث می‌شود او خود را یک هنرمند بپندارد در حالی که جامعه چنین نگاهی به او نداشته و او را یک خواننده سطح پایین مجلسی می‌داند.»
احمد مهران فر نیز درباره حضورش در این نمایش می گوید: « در اين دوسال که از تئاتر دور بودم دلم براي تئاتر خيلي تنگ شده بود و دوست داشتم حتما كار كنم .البته در این مدت پيشنهادات زيادي داشتم، اما به هرحال نمي‌توان اين موضوع را فراموش كرد كه در بسياري از موارد بازيگران به خاطر حضور يك كارگردان يا يك گروه خوب، بازي در نمايش را مي‌پذيرند. به ويژه اين‌كه همه ما در تئاتر، خانواده كوچكي را تشكيل مي‌دهيم كه تك‌تك اعضا براي يكديگر شناخته شده هستند و با همين شناخت است كه با هم همكاري مي‌كنيم. البته در اين دوسال متن و نقشي به خوبي اين كار به من پيشنهاد نشد. برخي از كارگردان‌ها، متن كامل را به بازيگران ارايه نمي‌دهند، بلكه متن را در طول تمرينات كامل مي‌كنند و گاه پيش مي‌آيد كه آن نقش نتوانسته انتظارات آن بازيگر را برآورد كند و اين اتفاق در مورد برخي از كارهاي من افتاده بود. اما بعد از خواندن اين نمايشنامه، آن را بسيار پسنديدم.» وی در خصوص نقش فرهاد می گوید: « نقش را بسيار پر افت و خيز يافتم كه لحظات درخشان فراواني دارد و كار بسيار دشواري بود كه نيازمند تمرينات بسيار بود، بنابراين حس كردم با بازي در اين نقش پيچيده و موقعيت دشواري كه اين كاراكتر دارد، مي‌توانم بار ديگر خود را در بوته آزمايش قرار بدهم. همچنین این نخستين‌باری بود که در یک نمايش تك پرسناژه ايفاي نقش مي‌كردم و دوست داشتم اين تجربه را به دست بياورم. »
"مرغ مينا‌" نیز به کارگردانی تاجبخش فنائیان نمایش دیگری است که در سالن اصلی تئاتر شهر به روی صحنه می رود. "مرغ مینا" نوشته محمد ابراهیمیان ، روايتي مينياتور گونه از زندگي رودكي است و بازگوكننده وقايعي است كه در زندگي این شاعر بزرگ ايراني رخ داده است.
فنائیان در خصوص این که چرا به سراغ چنین مضمونی رفته است می گوید: « به نظر من تئاتر مكان مناسبي براي بازنمايي اتفاقات روزمره نيست، ‌چرا‌كه اين اتفاقات روزمره خارج از محيط تئاتر همواره تجربه يا مشاهده مي‌شود و در اين ميان تئاتر نمي‌تواند نقشي را ايفا كند. ما به تئاتر مي‌رويم تا صحنه‌اي را مشاهده کنيم و کلماتي را بشنويم که در خارج از تئاتر در اختيار ما نيست. هم‌چنان که به کنسرت موسيقي مي‌رويم اصوات را که در طول شبانه روز گوش ما را پر مي‌کنند اعم از صداي بوق اتومبيل‌ها يا صداي پرندگان يا فريادهاي گوش‌خراش ناشي از عصبيت‌ها و مشاجرات را براي ساعاتي فراموش کنيم و صداي موزون، زيبا و دلنشين گوش جهان ما را سيراب کند. برای همین من دوست دارم در تئاتر به چیزی بیشتر از روابط روزمره بپردازم.»
تالار قشقایی نیز این روزها میزبان نمایش "خانه" نوشته نغمه ثمینی و به کارگردانی کیومرث مرادی است. در این نمایش از بين رفتن روابط انساني به خصوص در خانواده به تصوير كشيده می شود و تماشاگر شاهد روابط یک خانواده ایرانی در سال 88 است که روابط آنها به سردی می گراید. مرادی در خصوص نمایش "خانه" می گوید: فکر می‌کنم ‌هنرمند وظیفه‌اش این است که تحت تاثیر رویدادهای مختلف قرار بگیرد و ‌خودش را در دنیای معاصر‌، به عنوان یک هنرمند معاصر پیدا کند. الان زمانی است که اینترنت اطلاعات جدیدی را در اختیار مردم قرار می‌دهد، بنابراین من هم به این نتیجه می‌رسم که نباید خیلی از مخاطب خودم دور باشم و مدام فکر می‌کنم که باید به عنوان یک پدیده آورنده اثر هنری، خودم و گروهم را به روز کنم و این‌ها باعث می شود تا شکل متفاوتی پدیدار ‌شود. البته این‌ شعار گروه تئاتر"تجربه" است که هر دفعه ‌سعی می‌کنیم، تجربه جدیدی را به مخاطب عرضه کنیم و در نمایش "خانه" نیز این تجربه در حیطه نمایشنامه و اجرا اتفاق افتاد.»
در تالار مولوی نیز این روزها سه نمایش "ترمینال " ، "آسمان روزهاي برفي" و " مبارزه دو قهرمان ...." در حال اجراست.
"آسمان روزهاي برفي" نوشته محمد چرم شیر و به کارگردانی محمد عاقبتی در واقع بازخواني فيلمنامه «باني و کلايد» و روايتگر آشنايي مرد و زني به نام‌هاي کلايد و باني است که معتقدند حق زندگي از آنها دريغ شده است، بنابراين تصميم مي‌گيرند دست به يک سري اقدامات مشترک بزنند. این نمایش پیش از این با حرف و حدیث های زیادی در جشنواره تئاتر فجر اجرا شد و در حالی اجرای عمومی خود را آغاز کرد که میدان انقلاب بار دیگر روزهای پرحادثه ای را تجربه کرد و این مسائل اجراهای تالار مولوی را به شدت تحت تاثیر قرار داد.
عاقبتي درباره "آسمان روزهاي برفي" مي‌گويد: «متن چرم شير يک بازخواني از باني وکلايد است و بنابراين نگاه او در اين نمايش مد نظر قرار گرفته است. در حالي كه من و دراماتورژ كار نيز ديدگاه‌هاي خودمان را داشتيم. بنابراين نمي‌توان گفت متن به همان صورت که توسط چرم شير نوشته شده اجرا مي‌شود، ما هم دراماتورژي خودمان را داشته‌ايم و ايده‌هايي را به كار اضافه كرديم.»
"ترمينال " نیز نوشته و کارگردانی سیامک احصایی عنوان نمایش دیگری است که این روزها با بازی فاطمه معتمد آریا ، پانته‌آ پناهي‌ها و شبنم مقدمي در تالار مولوی به روی صحنه می رود."ترمينال" سومین تجربه احصایی بعد از نمایش های "واقعيت اينه كه خورشيد دور ما مي‌گرده" و "زمزمه مردگان" در مقام کارگردان است. اين ‌نمايش ‌براي نخستين بار در بیست و ششمین جشنواره تئاتر فجر روي صحنه رفت و سپس در جشنواره روهر آلمان اجرا شد . متاسفانه اجرای عمومی این نمایش بعد از دو سال شرایط مناسبی را به همراه نداشت و حوادث اجتماعی و سیاسی اخیر به شدت مخاطبان تالار مولوی را تحت تاثیر قرار داد و احصایی بارها از مدیران تئاتر درخواست کرد اجرای این نمایش تمدید شود.
در این نمایش سه زن تكه پاره‌هايي از زندگي خويش را به تصوير مي‌كشند، بي‌آنكه دغدغه انسجام در بيان داستان خويش را داشته باشند. به همين خاطر است كه مي‌توان جاي اين زنان را با سرگذشت‌هاي عجيبشان با يكديگر عوض كرد. حضور معتمد‌آريا بي‌شك يكي از مهم‌ترين ويژگي‌هاي اين نمايش است. او مهم‌ترين عامل دوري خود را از صحنه تئاتر، وضعيت كنوني اين هنر میداند و معتقد است نسل جدید هنرمندان تئاتر اصلا مرا به‌عنوان بازيگر تئاتر نمي‌شناسند. وی می گوید: « در دوره من نوعي آزاد‌ نگري، آزاد‌انديشي و آزادي‌خواهي در تئاتر وجود داشت كه در هنرهاي ديگر به اندازه تئاتر نبود. همواره حداقلي از تفكر و احترام در تئاتر موجود بود و هركس به آساني نمي‌توانست همه اينها را به‌هم بريزد، اما در حال حاضر نمایش هایی در تئاتر شهر اجرا می شود كه مي‌توانست در مساجد يا تكاياي تهران نیز اجرا شود، چون مضمون اصلي آن روضه است و اينچنين است كه نه احترام روضه را نگه مي‌دارند و نه ویژگی های تئاتر را. در حالي‌كه هر چيزي در جاي خود ارزشمند است به‌ويژه در شرايطي كه بسياري از هنرمندان تئاتر به‌خاطر كمبود امكانات، فضايي براي كار‌كردن ندارند و اجراي نمايشنامه در مساجد يا تكايا غيرممكن است.»
در حال حاضر علاوه بر مجموعه تئاترشهر و تالار مولوی نمایش "هفت خان رستم " به کارگردانی پری صابری در تالار وحدت ، "تمام صبح های زمین" به کارگردانی حسین مسافر آستانه در تماشاخانه ایرانشهر ، "تو چارسو خبری نیست" به کارگردانی حسن باستانی در تالار سنگلج "قصیده شب نمناک" به کارگردانی علی ثقفی در خانه نمایش و " خرم شیر " به کارگردانی جواد ذوالفقاری در تالار هنر به روی صحنه می روند.


< گزارش بعدی                          گزارش قبلی >

آرشیو


آرشیو کامل گزارش های سایت

 

کلیه حقوق این سایت برای انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس محفوظ می باشد
 Copyright 2004-2007 © Theatermoghavemat.ir ... Designed By : Websaz.info ... Web Designer : Ehsan Bazaei