آشتی مردم با تئاتر
سرمقاله: نکته مهمی که همیشه ذهن هنرمندان تئاتر را به خود مشغول ساخته "مخاطب" است. اینکه اثر تولیدی شان می تواند با چه نوع مخاطبی ارتباط برقرار کند. آیا در جذب طیف وسیعی از مخاطبین موفق خواهند بود؟ و یا اینکه از آغاز هدفشان جذب بخش محدودی از آنان است.
یکی از بزرگترین دغدغه های هنرمندان تئاتر این است که بتواند با قشر وسیعی روبرو شوند. آن هم نه فقط تماشاگران حرفه ای تئاتر، بلکه مردم عادی جامعه از هر طبقه و در هر سطح از دانش که هستند. اتفاقی که در حال حاضر به دلایل بسیار زیاد نمی افتد. فاصله مردم جامعه با مقولات فرهنگی جامعه اعم از "تئاتر، سینما، هنرهای تجسمی و ..." بسیار محدود شده و آسیب شناسی آن هم ریشه در مسائل گوناگونی دارد. شاید گرانی بلیط ها، مشغله های روزمره، قطع ارتباط میان هنرمندان و جامعه عوامل شایان توجهی باشد. به قول معروف و دیگر کلیشه شده "تئاتر در سبد اقتصادی خانوار قرار ندارد".
"تئاتر خیابانی" به دلیل اینکه نیازی به فروش بلیط و همچنین فضای بخصوصی جهت اجرا ندارد می تواند در جهت آشنایی و آشتی مخاطب گریزان از تئاتر و دل مشغول به زندگی برآید.
اتفاقی که سازماندهی و همچنین برنامه ریزی برای آن می تواند در مدت زمان نه چندان بلندی نتایج شگفت انگیزی را به بار بیاورد.
امسال مردمی که از کنار مجموعه تئاتر شهر، همزمان با برپایی بیست و هفتمین جشنواره تئاتر فجر می گذشتند، مفهوم شعار "تئاتر برای همه" را درک کردند. برپایی تئاتر خیابانی و همچنین اتوبوس تئاتر کودک و ... توانست خیل عظیمی را جذب تئاتر کند. لذت تماشای یک اثر هنری و درک جذابیت های آن برای کودک و بزرگ می تواند سرآغاز پیگیری دوباره از سوی آنان باشد.
این قبیل اقداماتی که امسال در جشنواره تئاتر فجر رخ داد می تواند سئوالاتی را که شاید برای بسیاری از کسانی که از کنار ساختمان مدور تئاتر شهر می گذرند و یا حتی در حاشیه آن زندگی می کنند برطرف سازد. "در این ساختمان عجیب و زیبا، چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟" البته سالهاست که در کنار جشنواره های بزرگ و کوچک تئاتر کشور جشنواره نمایش های خیابانی نیز در سطوح مختلف برگزار می گردد. اما نکته این جاست که این روند جذب مخاطب تبدیل به یک پروژه فصلی و مناسبتی شده و نتوانسته به صورت یک فعالیت دائم در کنار تئاتر صحنه ای قدم بردارد. مطمئناً دیدن تئاتر بصورت رایگان در خیابان می تواند جرقه پیگیری تماشاگران غیرحرفه ای را برای یافتن نمونه های دیگر در سالن ها را موجب شود.
جشنواره بیست و هفتم تئاتر فجر در سی امین سالگرد پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی توانست نشان دهد که مخاطب تئاتر بیش از آن است که مسئولین و متولیان هنر تئاتر تصور می کردند. در طی 10 روز برگزاری جشنواره بارها مصاحبه های سیاستگذاران و مسئولین را شاهد بودیم که از این همه استقبال به وجد آمده و آن را شگفت انگیز قلمداد کردند. حضور پررنگ تئاتر خیابانی با موضوع انقلاب که توانست ارتباط مطلوبی با این تماشاگران برقرار کند یکی دیگر از دست آوردهای جشنواره بیست و هفتم بود.
تئاتر کشور در حال حاضر نیاز مبرمی به یافتن مخاطب بیشتر دارد و همچنین پرورش مخاطبانی که در آینده تماشاگر بالقوه و علاقه مند تئاتر باشند. امید است طلیعه دهه چهارم انقلاب بتواند سرآغازی برای آشتی تئاتر با عموم مردم جامعه باشد.