پژوهش و تئاتری پویا
سرمقاله:یکی از مهم ترین دغدغه های انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، مقوله پژوهش است. تلاش چندین ساله انجمن تئاتر پس از واگذاری یازدهمین جشنواره تئاتردفاع مقدس نشانگر این نکته بوده است، که اکنون زمان مناسبی است برای انجام پژوهش های بنیادین و کارآمد در این عرصه. این نکته خود به خود بسیار ارزشمند و ستودنی است و تصمیم گیری برای رفع نیازهای روز تئاتر دفاع مقدس جای ستایش دارد.
اما نکاتی چند طی این سال ها وضوح بیشتری یافته. مهمترین نکته اینکه پژوهش باید بتواند بستر را جهت پیشرفت هر آنچه که در خصوص اش انجام می گیرد بوجود بیاورد. در این سال ها تمامی پژوهش های قابل ارزش و هدفمند بر روی کلیات تئاتر دفاع مقدس وهمچنین نمونه های آن "دوره های گذشته جشنواره تئاتر دفاع مقدس" بوده است. به نظر تئاتر دفاع مقدس در سال 82 متوقف شده و در طی این 5 سال پژوهشگران به کالبد شکافی اتفاقات تئاتر دفاع مقدس قبل از سال 82 پرداخته اند و گویا از سال 82 به بعد جریانی وجود نداشته تا بتوان آن را به عنوان نمونه و جامعه مطالعاتی مورد بررسی قرار دهند.
برگزاری همایش های پژوهشی، گردهمایی های تخصصی، انتشار کتاب و نشریات، نتوانسته کمک شایانی در جریان مستمر تئاتر دفاع داشته باشد و قطع ارتباط میان جامعه "اجرایی و تولیدی" و همچنین جامعه "پژوهشی" تئاتر روز به روز نمایان تر می گردد.
صحیح ترین راه برای دستیابی به تئاتری پویا، تأثیرگذار و مخاطب پسند و همچنین علمی، ارتباط هماهنگ و رو به پیشرفت"پژوهش" و "تولید" می باشد. تولیدی که به طور همزمان بتواند نمونه ای باشد برای پژوهش و شاهد مثالی بر موفقیت و یا عدم موفقیت هنرمندان تئاتر دفاع مقدس .