قصه تکراری "تولید مستمر"
سرمقاله:هفته دفاع مقدس که می آید، همه به یاد راه های سریع السیری می افتند که با آن فضای فرهنگی کشور را به سمت دفاع مقدس سوق دهند. گویا تمام جریان فرهنگی و هنری دفاع مقدس فقط محدود به یک هفته در آغاز مهرماه است. اجرای چند اثر نمایشی جسته و گریخته ، برگزاری رپرتوار نمایشنامه خوانی، چند سخنرانی و سمینار و میز گرد ، تمام کاری است که ما در سال می توانیم برای هنر دفاع مقدس انجام دهیم. اوضاع هنر انقلاب از این هم بدتر است. گاهی اوقات می اندیشم که هنرمندان به این همه سازمان های عریض و طویل فرهنگی که داعیه حمایت از هنر مفهومی، ارزشی و انقلابی را دارند چگونه می نگرند. ایراد از هنرمندان است یا مسئولان سازمان های یاد شده؟
گمان می برم در طی این چند سال که نقش صحنه منتشر می گردد بارها به این نکته در مقالات، گفت و گوها، میزگردها و ... اشاره شده است که، تنها راه ادامه یافتن این گونه از تئاتر (که البته اگر آن را گونه ای بدانیم و همگان به اشتباه بر این باورند که بیشترین حمایت ها از آن صورت می گیرد) این است که سالنی به آن اختصاص یابد- جایگاهی جهت ارائه - بصورت مستمر و سالیانه ، با انواع و اقسام نمایش ها برای جذب نمودن طیف وسیعی از مخاطبان. البته برگزاری سمفونی های بزرگ در تالار وحدت حرکت خوبی است، اما نمی تواند به تنهایی ارتباط تئاتر دفاع مقدس را با مردم جامعه ایجاد کند.
دیگر این موضوع را کش نمی دهم زیرا تا همین جا هم گمان می کنم برای چندمین بار است که این قصه تکراری را بیان می کنم. قصه تکراری "تولید مستمر".
برگزاری گردهمایی سراسری هنرمندان تئاتر انقلاب و دفاع مقدس یک از رویدادهایی است که در چند سال اخیر با یک نظم و برنامه ریزی منسجم برگزار می گردد.
این اتفاق که امسال هفتمین سال خود را پشت سر گذاشته ، شاید به عنوان تنهاترین و بزرگترین گردهمایی هنرمندان تئاتر انقلاب و دفاع مقدس برگزار می گردد.
توجه به این نکته ضروری است که آیا این گردهمایی ها توانسته به اهدافی از پیش تعیین شده ای که داشته اند دست یابد؟ هنرمندانی که هر ساله در این گردهمایی ها شرکت می کنند آیا توانسته اند استفاده مفیدی نمایند و آیا این نوع جلسات تاثیری در رشد و ارتقاء کیفی آثار آنان گذاشته است؟
مسلما برگزاری جلسات نمایشنامه خوانی، کارگاه های آموزشی ، نشست های تخصصی و ... می تواند کمک شایانی به علاقه مندان تئاتر کند، اما مهمتر از تمام این مباحث شناخت نیازهای آموزشی و برنامه ریزی در جهت رفع موانع بر سر راه هنرمندان تئاتر می باشد. تا به امروز صحبت از آسیب شناسی تئاتر بسیار شده است، اما امروزه با چرخشی می توان گفت صحبت از آسیب شناسی مدیریت تئاتر و همچنین آسیب شناسی موانع و مشکلات برنامه ریزی و سیاستگزاری می تواند در این برهه از زمان کمک بیشتری به تئاتر کشور نماید.
در پایان دو ماهنامه "نقش صحنه" و سایت "تئاتر مقاومت" منتظر دریافت مطالب و نظرات ارزنده تمامی علاقه مندان به تئاتر مخصوص تئاتر مقاومت می باشد. علاقه مندان می توانند مطالب خود شامل، نقد، اخبار، مقاله، گزارش و یادداشت های خود را برای سایت به آدرس سایت تئاتر مقاومت WWW.theater ir.ir و همچنین ایمیل آنInfo @ theatermoghavemat.ir و برای نشریه به آدرس تحریریه ارسال نمایند. همکاری شما بی شک می تواند ما را در ادامه این راه یاری نماید.