سرمقاله:
تاريخ، قاضي عادلي است
با گذشت بيش از 2 سال از آغاز فعاليت كانون نمايشنامه‌نويسان مقاومت، نوع عملكرد اين كانون و نتايج فعاليت آن براي نمايشنامه‌نويسان اين عرصه مجهول باقي مانده است.
در بخش پرونده‌ي ويژه‌ي اين شماره به موضوع "نمايشنامه‌نويسي دفاع مقدس" پرداختيم. سعي شده كه از جهات مختلف به اين موضوع نگريسته شود. اما يكي از مواردي كه بايد بدان توجه ويژه‌اي نمود، كانون نمايشنامه‌نويسان مقاومت است كه مي‌تواند به عنوان يك نهاد صنفي وابسته به انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس گام‌هاي موثري در جهت ساماندهي اعضاء و ارتقاء سطح كيفي نمايشنامه‌هاي آنها بردارد اما متاسفانه تا به حال نتوانسته نقش مؤثري را ايفا نمايد. يافتن دليل اين امر خود نياز به بررسي كارشناسانه و دقت موشكافانه مسأله دارد. به هر میزان بتوانيم در جهت ارتقاء سطح نمايشنامه‌نويسي تلاش كنيم، در حقيقت كليت تئاتر را ارتقاء داده‌ايم. هدف اصلي تشكيل كانون نمايشنامه‌نويسان مقاومت نيز همين نكته بوده است. بهتر است از پيشداوري در اين زمينه خودداري و از شما درخواست كنم تا دليل بي‌اقبالي و همچنين عدم موفقيت اين كانون را با ما در‌ميان بگذاريد.
چندي است جلوه‌گاهِ رسمي تئاتر كشور تعطيل است. اميدواريم حال كه به دليل بازسازي، تئاتر شهر عزيزمان چند ماهي تعطيل است، پس از بازگشايي آن چهره‌اي آراسته و جوان را از اين سرمايه‌ي ملي و تنها اميد جامعه بزرگ تئاتري كشور شاهد باشيم.
اما تئاتر كشور در اين ايام تعطيل نبوده بلكه با شتابي هر چه بيشتر به سمت جشنواره‌اي شدن پيش مي‌رود. جشنواره اتفاق خوبي است در صورتي كه فقط به عنوان ويتريني براي به نمايش گذاشتن تلاش‌ها و فعاليت‌هاي هنرمندان از آن استفاده شود. نه اينگونه كه توليدات تماماً محدود به آن گردند. فراموش نكنيم كه زمان در گذر است و آيند‌گان با نگاهي تاريخي به ما و عملكرد ما مي‌نگرند. تلاش كنيم كه به نيكي از ما ياد كنند. تاريخ قاضي عادلي است كه بر ما قضاوت خواهد نمود.