سرمقاله: بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در نیمه دوم دی ماه 1385 برگزار گردید. برای علاقه‌مندان به تئاتر دفاع مقدس که به صورت جدی پیگیر این گونه نمایش‌ها هستند، موقعیت مناسبی بود که بتوانند آثار شایسته و ماندگاری در این عرصه ببینند و این اتفاق در حالی صورت گرفت که در سالیان گذشته حضور کم‌رنگ‌تری از نمایش‌هایی با مضمون دفاع مقدس در جشنواره را شاهد بودیم. شاید بتوان دلیل حضور پررنگ‌تر آثار دفاع مقدس در جشنواره امسال را تعطیلی جشنواره تئاتر دفاع مقدس دانست و اکثر گروه‌های حرفه‌ایی که بصورت جدی به این زمینه می‌پردازند تلاش خود را معطوف به حضور در جشنواره بزرگتری چون فجر نمودند. البته این گفته بدین منظور نیست که تعطیلی جشنواره دفاع مقدس اقدام مثبتی در حضور حرفه‌ای گروه‌ها در جشنواره معتبر فجر بوده، بلکه امیدوارم جشنواره دفاع مقدس در سالیان آینده بتواند گروه‌های نمایشی بیشتری را تحت پوشش قرار دهد و همچنین حضور گروه‌های حرفه‌ای در جشنواره معتبری چون فجر تحت شعاع داشتن جشنواره مستقلی مانند، دفاع مقدس قرار نگیرد. چرا که جشنواره بین‌المللی فجر باید آینه تمام نمای موجودیت تئاتر کشور باشد.
در نهایت باید اضافه کنم که جدای حضور چندین گروه با موضوع دفاع مقدس در جشنواره نمی‌تواند تمامی قابلیت‌ها و توانایی‌های این گونه تئاتر را به اثبات برساند، بلکه تلاش برای حضور مستمر در طول سال و اختصاص یافتن تالارهایی که در طول فعالیت‌های سالیانه خود این نمایش‌ها را در جدول برنامه‌های خود به صورت ثابت داشته باشد می‌تواند آینده روشن و روبه رشدی برای هنرمندان عزیز این نمایش‌ها به ارمغان بیاورد.
شماره 11 نقش صحنه از دور جدید مورد استقبال چشمگیر هنرمندان سراسر کشور قرار گرفت و ما نمی‌توانیم خوشحالی خود را پنهان کنیم و این مسئله مسئولیت ما را در ادامه این راه چند برابر می‌کند . همانگونه که وعده کرده بودیم در این شماره پرونده موضوعی خود را با عنوان پژوهش و تئاتر مقاومت خدمتتان عرضه می‌کنیم. امید است که مقبول افتد. و در ادامه انتشار این پرونده‌ها در آینده هر یک شماره در میان پرونده موضوعی را منتشر می‌کنیم.
گردهمایی هنرمندان تئاتر انقلاب و دفاع مقدس که در طی 2 روز در مشهد مقدس برگزار گردید، توانست بار دیگر اکثر هنرمندان تئاتر دفاع مقدس را امیدوار کند که فراموش نشده‌اند و متولیان در جهت کمک به توسعه و رشد این گونه تئاتر تلاش‌های بسیاری می‌کنند، در این گردهمایی که در 3 کمیسیون تخصصی و حوزه‌های اصلی تئاتر (نمایشنامه‌نویسی، بازیگری و کارگردانی (اجرا) و نقد و پژوهش) برگزار شد، توانست تا حدودی به درخواست‌های هنرمندان تئاتر از متولیان بپردازد. بیانیه‌های هر 3 کمیسیون تأکید بر رفع مشکلات و موانع برای تولید آثار داشتند و همچنین نقش آموزش و ایجاد زمینه‌های گسترش آن مدنظر اعضاء شرکت کننده قرار داشت. اکنون دیگر نوبت متولیان تئاتر دفاع مقدس است که با استفاده از نظرات و آرای هنرمندان شرکت کننده در این گردهمایی دست به کار شوند و بتوانند در برنامه‌ریزی‌ها خود با نگاهی مستدل و منطقی به کمبودها و نیازها، آینده‌ای درخشان و ماندگار برای این گونه‌ی تئاتری رقم زنند.