تاجبخش فنائیان: تئاتر اساسا یک هنر مردمی و اجتماعی است و اصلا به همین واسطه به وجود آمده و شکل گرفته است. بنابراین طبیعی است که زمینه های ارائه آن نیز در حوزه اجتماعی تعریف می شود . بنابراین باید انتظار داشت که در حوزه اجتماعی نیز کارکرد پیدا کند. اصلا رسالت تئاتر تاثیرپذیری و تاثیرگذاری از جامعه است، حالا امکان دارد که این هنر به هر دلیلی از ساختار جامعه اش فاصله گرفته باشد، یا اصلا هنوز جوانه های آن از ریشه های اجتماع سربرنیاورده باشند. به هر حال این مسئله اهمیت زیادی دارد که برای داشتن یک تئاتر تاثیرگذار و مطلوب و نزدیک به مختصات و مشخصات ذاتی این هنر قبل از هر چیز باید آن را در جامعه و در میان همه قشرهای اجتماع نهادینه کرد.
برای نهادینه سازی تئاتر ابتدا باید تناسب ها در حوزه این رویکرد فرهنگی مورد پرداخت قرار بگیرند. اول باید مختصات فرهنگی کشور را در تئاترها لحاظ کرد. در ادامه این مختصات و مشخصه ها سالن های نمایش باید افزایش پیدا کنند و تجهیز شوند. بعد باید نیروهای لازم را تربیت کرد و بودجه و اعتبار کافی را در اختیار ساختار تئاتر کشور قرار داد.
در این صورت تئاتر به سرعت تبدیل به یک هنر بومی می شود و خود به خود به عنوان یک ضرورت فرهنگی در جامعه نهادینه شده و به تثبیت خواهید رسید. این تثبیت هم از طرفی رشد تئاتر و از طرف دیگر رشد فرهنگی جامعه را بدنبال خواهد آورد. اگر تئاتر کشور تحت شرایط مطلوب جنبه های بومی، ملی و فرهنگی را رعایت کند خود به خود در جهت گسترش همین فرهنگ نیز قرار خواهد گرفت و به بسترسازی فرهنگی و اعتلا آگاهی جمعی کمک خواهد کرد.
اینکه همه وظایف فرهنگی و همه کارکردها و تاثیرات تئاتر را به یک حوزه و یک در یک گستره محدود کنیم چندان درست نیست. سازمان ها و نهادهای غیر تئاتری نیز همراه با مدیریت های دخیل می توانند در حوزه تئاتر کشور، این هنر را مورد حمایت قرار دهند و علاوه بر دستیابی به اهداف خودشان در پیشرفت و رشد تئاتر نیز تاثیرگذار باشند. هر سازمان و ارگانی می تواند اهداف فرهنگی خودش را به تناسب و در جهت فرهنگ سازی جامعه به هنرمندان تئاتر پیشنهاد کند و هنرمندان تئاتر هم می توانند با درک خواسته های فرهنگی هر ارگان، تئاترهای مناسب و متناسب را تولید کنند.
اما لازمه این همکاری، درک ضرورت و اهمیت هنر تئاتر و حمایت و صرف بودجه از طرف ارگان ها و سازمان های مرتبط و متناسب است. این سازمان ها پیش از هر چیز باید موضوعات لازم و متناسب با موقعیت ارگانی خودشان را تعریف کنند، آنها باید از برنامه های فرهنگی و اهداف مورد نظرشان شناخت کافی داشته باشند. و محدوده های مورد نظرشان را به طور مستقل برای خودشان مشخص کنند تا بتوانند این برنامه ها را به صورت مطلوب و مشخص به جامعه تئاتری پیشنهاد کنند.
تئاتر اگر تماشاگر و حمایت اقتصادی را همراه با خود داشته باشد، به فعالیتی مستمر و پویا تبدیل خواهد شد و در این صورت به شکل مطلوب و مناسب در حوزه فرهنگی تاثیرگذار خواهد بود.