پیمان شیخی: هنرمندان تئاتر پارس شب گذشته با چهره های خسته به تماشای "شهر شطرنجی" در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر نشستند.
این در حالی است که هنوز چهار روز از پلمپ یکی از مهمترین تالارهای نمایشی شهر تهران نگذشته است. تئاتر پارس را می گویم، تعجب نکنید تئاتر پارس 25مرداد ماه با دستور قضایی تعطیل شد.
در پی درج خبر تعطیلی تئاتر پارس به عنوان یکی از قدیمی ترین تالارهای نمایشی لاله زار تهران ، خانواده تئاتر دل نگران نسبت به این اتفاق نازیبا به آینده هنر نمایش می نگرند.
به همین منظور گروه کارگردانی نمایش "شهر شطرنجی" که با موضوع تئاتر پارس به صحنه رفته است در اقدامی سمبلیک از هنرمندان تئاتر پارس دعوت کرد تا شب گذشته به تماشای این نمایش بنشینند.
هنرمدان تئاتر پارس آمده بودند تا دغدغه ها، دل نگرانی ها، شادی ها و غم های خود را در آینه صحنه نظاره کنند تا شاید با دیدن خود در تصویر صحنه کمی آرام گیرند و این دل سرکش و در عین حال لجام زده و خسته از داغ زمانه را آرام سازند.
نمایش "شهر شطرنجی" که با نویسندگی "فرهاد نقدعلی" و کارگردانی "رضا حامدی خواه" در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر در حال اجراست، داستان یک گروه نمایشی در تئاتر پارس را به تصویر کشیده است.
با توجه به تعطیلی تئاتر پارس هنرمندان این تالار 90 ساله لاله زاری با حضور درتالار قشقایی و دیدن نمایش "شهر شطرنجی" به تماشای سرگذشت پر از مخاطره خود نشستند تا از پس نگاههاشان فریاد بزنند: " هنر بی ریشه نمی تواند دوام داشته باشد" و این را همه می دانند.
نگاه های هنرمندان که از تمام لحظات زندگی خود هزینه کردند تا آخرین چراغ تماشاخانه های لاله زار را روشن نگاه دارند حال بیشتر به کورسویی شباهت دارد که در تاریکی شب آخرین سو سویش می زند.
دیشب تماشاگران "شهر شطرنجی" با حسرت به آرمان ها و آرزوهای از دست رفته سال های گذشته خود می نگریستند ، نگاه حسرت بار خود را بر تالار قشقایی پهن کردند تا زمزمه کنند هستی خود را در پس اجرای یک تئاتر سنتی و ایرانی .
نگاه هایی آرزومند و کم توقع که سالیان درازی است با بی توجهی خو گرفته ولی همچنان امیدوارانه فعالیت می کنند.
شب گذشته تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر پذیرای هنرمندانی دل خسته بود که با آرزوی بازگشت به تماشاخانه پارس از تالار قشقایی بیرون رفتند و تصور تئاتر پارسی تحت شرایط نوسازی شده، زیبا و در شأن تئاتر تهران قدیم در ذهنشان جاری شد تا شاید به ذهن مسئولان برسد که خیابان لاله زار هم می تواند خیابانی متعلق به جامعه تئاتری و هنرمند باشد.