مهدي نصيري:جشنواره ها علاوه بر اینکه محل تعامل و ارتباط میان گروههای تئاتری و هنرمندان تئاتر را فراهم می کنند، به گونه ای می توانند و یترین تولیدات سالانه تئاتر باشند. البته بر عکس تمام جشنواره های معتبر جهان که در آنها بر آیند بهترین آثار تولید شده و به اجرا در آمده سال در یک فستیوال به نمایش درمی آیند، جشنواره ها بهانه ای برای تولید هستند. عموما گروههای تئاتری جشنواره را محلی برای تولید آثار می دانند و همین مساله باعث شده اجرای عمومی و ارتباط تئاتر و مخاطب، محدود به زمان و مکان خاص شده و رسالت اصلی تئاتر با آسیب های جدی و اساسی مواجه شود که در واژه تکراری «جشنواره زدگی» خلاصه می شود.
اما در سالهای اخیر بحث رسیدن از تولید به اجرا در جشنواره های ریز و درشت کشور مطرح شده و مدیران و برنامه ریزان تئاتر سعی دارند تا امکانات و شرایط لازم را برای انتخاب بهترین آثار از میان نمایش های هر جشنواره برای رسیدن به مرحله اجرای عمومی فراهم سازند.
امیدواریم روند معکوس «از جشنواره به تولید حرفه ای» هر چه زودتر در کشور ما به حرکت در سمت «از تولید به جشنواره» تبدیل شود، اما پیشتر از آن آرزو می کنیم که آثار شایسته و با کیفیت همین جشنواره های ریز و درشت، دست کم بعد از جشنواره ها شرایط مواجهه و ارتباط با مخاطب را پیدا کنند.
دوازدهمین جشنواره تئاتر مقاومت هم امروز و فردا با معرفی برگزیدگان به کار خود پایان خواهد داد.
اما نتیجه و برآیند مطلوب می بایست با انتخاب دست کم دو یا سه نمایش خوب و حمایت برای رسیدن به مرحله اجرای عمومی مورد ارزیابی قرار گیرد.
باز هم آرزو می کنیم که سه اجرای خوب از جشنواره مقاومت را امسال روی صحنه های حرفه ای تئاتر ببینیم.