تاجبخش فنائیان: تئاتر اساسا یک پدیده و هنر مردمی است. بنابراین در حوزه اجتماعی نیز تعریف می شود و طبیعتا کارکرد اجتماعی پیدا می کند و رسالتش تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از جامعه است. اما ممکن است این هنر به هر دلیل از ساختار اجتماعی فاصله گرفته باشد یا اصلا هنوز جوانه های آن از ریشه های اجتماع سربرنیاورده باشند. در هر صورت برای دارا بودن یک تئاتر مطلوب و موثر که به مختصات ذاتی این هنر نزدیک باشد، پیش از هر چیز باید آن را در جامعه و در میان همه اقشار جامعه نهادینه کرد.
مختصات فرهنگی کشور باید در تئاترها لحاظ شوند. در ادامه این مختصات و مشخصه ها سالن های نمایش تئاتر ساخته شوند؛ نیروهای لازم تربیت شوند و بودجه و اعتبار کافی در اختیار ساختار تئاتر قرار بگیرد. در این صورت تئاتر به سرعت تبدیل به یک هنر بومی می شود و خود به خود به عنوان یک ضرورت فرهنگی در جامعه نهادینه شده و به تثبیت خواهد رسید.
اگر تئاتر کشور تحت شرایط مطلوب جنبه های بومی، ملی و فرهنگی را رعایت کند خود به خود در جهت گسترش همین فرهنگ نیز قرار خواهد گرفت و به بسترسازی فرهنگی و اعتلا آگاهی جمعی نیز کمک خواهد کرد.
سازمانهای غیر تئاتری نیز می تواند همراه با مدیریتهای دخیل در حوزه تئاتر کشور، این هنر را مورد حمایت قرار دهند و علاوه بر دستیابی به اهداف خودشان در پیشرفت و رشد تئاتر نیز تاثیرگذار باشند. هر سازمان و ارگانی می تواند اهداف فرهنگی خودش را جهت فرهنگ سازی جامعه به هنرمندان تئاتر پیشنهاد کند. و هنرمندان تئاتر هم می توانند درک خواسته های فرهنگی هر ارگان تئاترهای مناسب و متناسب را تولید کنند.
لازمه این کار درک ضرورت و اهمیت هنر تئاتر و حمایت و صرف بودجه از طرف ارگانها و سازمانها است. این سازمانها باید قبل از هر چیز موضوعات لازم و متناسب با موقعیت ارگانیسم خودشان را تعریف کنند، از برنامه های فرهنگی و اهداف مورد نظرشان شناخت کافی داشته باشند و محدوده های مورد نظرشان را به طور مستقل برای خودشان مشخص کنند تا بتوانند این برنامه ها بصورت مشخص و مطلوب به جامعه تئاتری پیشنهاد کنند.
تئاتر اگر تماشاگر و حمایت اقتصادی را همراه با خود داشته باشد، به فعالیتی مستمر و پویا تبدیل خواهد شد و در این صورت به شکل مطلوب و مناسب درحوزه فرهنگی تاثیر گذار خواهد بود.