منتقد باید از دانش جامع الاطرافی برخوردار باشد و بدور از هر گونه غرض ورزی و شتاب اقدام به نوشتن کند. نادر برهانی مرند کارگردان نمایش "رمولوس کبیر" در گفت و گو با سایت تئاتر مقاومت گفت: من سه متن گالیله ، نکراسف و رمولوس را پیشنهاد دادم که این متن برای کار تصویب شد. من دورنمات را دوست دارم او یکی از نمایشنامه نویسان بزرگ و خاص است و نمایشنامه رمولوس کبیر بین آثارش خاص تر است و سخت تر برای کارگردانی.
وی افزود: برای کارگردانی این اثر احساس کردم که فهوای اثر می تواند به طور غیر مستقیم با شرایط معاصر ما تطابق داشته باشد.
برهانی مرند در خصوص ویژگی های ترجمه ی این اثر گفت: البته من ترجمه ی دیگری از این نمایش نخوانده ام. این متن، سالها پیش، حدود 20 سال پیش توسط حمید سمندریان ترجمه شد و از آن ترجمه الآن حدود 10 یا 20 نسخه موجود است که من موفق شدم یکی از آنها را بخوانم. در سال 84 این ترجمه با دست کاری هایی توسط نشر قطره چاپ شد. این ترجمه ی استادانه ای است. با توجه به اشراف و جهان بینی ای که استاد سمندریان به آثار دورنمات دارد و شناخت کافی و وافی ایشان احساس می کنم این ترجمه ی رساییست. زبان ترجمه برخلاف بسیاری از نمایشنامه ها زبان نمایش است و بسیار برای صحنه و دست کارگردان را برای طراحی میزانسن باز می گذارد، هر چند احساس می کنم استاد در ترجمه ی این اثر ذهنیت اجرایی داشته اند و به برخی نکات خیلی اشاره نکرده اند که این خود، از طرفی دست کارگردان را می بندد، ولی در مجموع ترجمه ی خوبی است.
برهانی مرند در خصوص طراحی صحنه ی کار گفت: به نظر من طراحی صحنه کاربردی است و ما خیلی سخت به این طراحی رسیدیم با توجه به اینکه من برای اولین بار بود که در این سالن کار می کردم. از بزرگی آن نگران بودم و می دانستم که این سالن به سختی در اختیار معماری کار قرار می گیرد. از همان اول می دانستم که باید این سالن و فضای وسیع اش را از آن خود کنیم، در پرده سوم پیشنهاد متن است که به یک سری کمد اشاره می کند، این موضوع به ذهن من رسید که آن را با طراح صحنه در میان گذاشتم که او با ذکاوت و فراست این ایده خام من را گرفته و اجرا کرده است.
وی در خصوص تفاوت اجرا تا متن گفت: خیلی از فضای متن دور نشدیم و به لحاظ محتوا و جغرافیای زمانی - مکانی اثر خیلی از متن نشدیم ولی با توجه به شرایط فرهنگی و سیاسی که ما در آن قرار داریم و مسئله ای که این کار مطرح می کند مجبور بودیم که در دراماتورژی کارهایی بکنیم که تماشاگر ذهنش منحرف نشود و به سوی تحلیل روز که جهان فکری اثر را ممکن بود کوچک و حقیر کند نرود. در نتیجه علی رغم اینکه به تم اثر کاملا وفاداریم به اقتضای سلیقه و جهان بینی خودمان و شرایط حاکم بر جامعه و همین طور فضایی که مخاطب در آن قرار دارد، تغییراتی دادیم.
وی افزود: مشکلی که در تئاتر ما وجود دارد این است که تئاتر ما هنوز حرفه ای نشده است زیرا ما هیچ وقت این شانس را نداریم که در دکور آماده تمرین داشته باشیم، دکور و شرایط نور و صحنه را از آن خود کنیم و بعد در حضور تماشاگر، عریان شویم. معمولا اولین اجرای ما اولین تمرین ما است با دکور و این خیلی بد است. من فکر می کنم اگر بتوانم از ابتدا با دکور و نور تمرین کنیم، بهتر و سریعتر به آن ایده آل اجرایی خود نزدیک می شویم کما اینکه من هنوز در اجراهایم در حال تغییر هستم.
برهانی مرند در خصوص ویژگی های یک اثر در ارتباط با مخاطب گفت: من بعد از سال ها ، به این نتیجه رسیده ام که هر چقدر به تماشاگر، شعور، دانش، ذکاوت، سلیقه و زیبایی شناسی اش احترام بگذاریم، متقابلا تماشاگر نیز به ما و اجرایمان احترام می گذارد. از طرفی تماشاگر هم برخلاف تصور دوست ندارد که به او باج داده شود. تماشاگر تئاتر عادت ندارد که همه چیز را راحت از صحنه بگیرد. در نتیجه ملاک کار من این است که همیشه فکر می کنم هر چقدر به انتخاب و هوشمندی تماشاگر احترام بگذاریم و آن را در دریافت اثر سهیم کنیم، تماشاگر تئاتر، احساس می کند که او هم سهمی از درک اثر دارد به او احترام گذاشته شده است.
وی در خصوص نقد گفت: با احترام به تعداد انگشت شماری از منتقدین، من خیلی به فضای نقد اعتقاد ندارم. خیلی از منتقدین ما از دانش کافی برای نقد برخوردار نیستند و بسیاری از نقدها ژورنالیستی هستند. خیلی کم و به تعداد انگشتان دست منتقدینی وجود دارند که من همیشه در انتظار نقدهای ایشان هستم. البته منظورم این نیست که آنها همیشه از کار من تعریف می کنند، گاهی هم شده است که آنها نیز نقد تیزی در مورد کار من نوشته اند ولی همیشه احساس کرده ام که آن کار من را فهمیده اند و با درایت، فهم و دانش با اثر من برخورد می کنند.
وی در پایان گفت: منتقد اساسا بایدکسی باشد که دانش جامع الاطراف داشته باشد، من طی این 15 سال که کار می کنم در آرزوی نقدی هستم که با خواندن آن، پی به نقص های کارم ببرم. به غیر از این تعداد، هچنین منتقدانی را سراغ ندارم. همانطور که گفتم منتقد کسی است که از دانش کامل برخوردار باشد و هیچ گونه غرض ورزی در کارش نباشد متاسفانه بسیاری از منتقدین ما شتاب زده و بدون درک می نویسند و بیشتر برای پر کردن صفحه ی تئاتر و یا پاورقی. در حالی که این نقدی نیست که کارکردی برای کارگردان و یا مخاطب داشته باشد متاسفانه من عقیده دارم که برخی از تولیدگران ما از منتقدین جلوتر هستند.