نقد در کشور ما درست تعریف نشده است و از مشکلات نقد در ایران، عدم کارشناسی دقیق و عدم دقت نظر کسانی است که قلم در دست گرفته اند و نقد می نویسند.
رسول نقوی نویسنده و کارگردان نمایش "سه جلد" در گفتگو با سایت تئاتر مقاومت گفت: نمایش "سه جلد" سال قبل در بخش بین المللی جشنواره فجر اجرا شد و اینک به اجرای عموم رسیده است . متن این نمایش، از سالها پیش، دغدغه ی ذهنی من بود که چندین بار نوشته شد ولی مورد رضایتم نبود، مثل چندین متن که دارم، ولی تا کنون ارائه نداده ام. معتقدم که هر نمایشنامه ای باید به بلوغ خود برسد، که این را زمان، نشان می دهد. سال پیش، احساس کردم که نمایش "سه جلد"، به بلوغ خود رسیده است و تصمیم گرفتم که آن را برای اجرا آماده کنم.
وی افزود: من غالبا متن های نوشته شده ی خودم را اجرا می کنم، زیرا نانوشته هایی در ذهنم باقی می ماند که در کارگردانی، آنها را به اجرا می گذارم.
او در خصوص ویژگی های متن "سه جلد" گفت: فضای قصه گویی را دوست دارم، زیرا مخاطب این فضای قصه وار را می پسندد. من معتقدم که یکی از وظایف کارگردان، مخاطب شناسی است و باید سلایق مخاطب را در نظر بگیرد. در کشور ما، تماشاگر ایرانی با قصه خوب همراه می شود، البته نحوه ی پرداخت قصه هم مهم است . از همین رو در غالب کارهایم این فضا را رعایت می کنم و احساس می کنم که یکی از مزیت های این نمایش در فضای قصه وار آن است و به نوعی کارهایم شکل پازل به خود می گیرند و این چیدمان، تماشاگر را به تعلیقی که مد نظرم است می رساند، البته این مطالب به من منتقل شده است که مخاطب، با این تعلیق و روند نمایش ارتباط برقرار می کند. من این تئاتر را دوست دارم، به دلیل فضای قصه وار آن و همین طور فضای ایرانیزه ای که تماشاچی با آن همراه می شود.
رسول نقوی در مورد کارگردانی نمایش "سه جلد" گفت: اولین اصل کلی در اثر دراماتیک، ارتباط است، تئاتر، قواعد مشخص و مدونی دارد و البته به این معنا نیست که ما فقط از یک ژانر خاص تبعیت کنیم. در نمایش "سه جلد" ما گاهی سورئالیسم و گاهی رئالیزم جادویی را می بینیم و این سبک ها در راستای نمایش هستند. به همین علت، اسم خاصی روی سبک کارگردانی نمی توان گذاشت و بهتر است، به آن صمیمیت گفته شود، زیرا من تلاش می کنم که با مخاطب فاصله نداشته باشم.
او در خصوص طراحی صحنه ی کار گفت: فضای نوشتاری این نمایش، رئالیستی است. یکی از تفاوت های تئاتر با تصویر، این است که ما در تصویر از مفاهیم، نمادها و حداقل ها استفاده می کنیم. ما در این نمایش از طراحی صحنه ی غیر متعارفی استفاده کرده ایم که در خدمت کار است و بطن متن را دنبال می کند، نه خودش را. ما در این نمایش، دیوارها را برداشته ایم و فضای سرد خانه را می بینیم و تنها نماد زندگی، حوض و درخت است .
نقوی گفت: من در کارهایم سعی می کنم تقابل سنت و مدرنیته را نشان دهم. معتقدم که طراحی صحنه، باید مفهومی و تحلیلی باشد، تا تماشاگر را با نمایش همراه کند.
او گفت: متاسفانه، ما در تئاتر، انتخاب می شویم و انتخاب نمی کنیم. شاید اگر قرار بود من سالن اجرا را خود انتخاب می کردم، علی رغم اینکه سالن مولوی، سالن خوبی است، من سالن دیگری را انتخاب می کردم. من یاد گرفته ام که برای جا و مکان خاصی کار نکنم. من و گروه با هم کار می کنیم تا با هر شرایطی، آداپته شویم. ولی تن به هر شرایطی نخواهیم داد.
نقوی در خصوص نقدهای نوشته شده در مورد نمایش "سه جلد" گفت: غالب نقدهایی که خواندم مثبت بود ولی از دیگر مشکلات تئاتر ما این است که مخاطب ما هم انتخاب می شود و انتخاب نمی کند. من معتقدم که اگر در سردر هر سالن، ژانر و نوع کار مشخص شود، مخاطب به راحتی می تواند انتخاب کند.
به نظر من هر کاری در روند اجرایی خود به بلوغ می رسد. ما می دانیم که آخرین اجرای هر اثر نمایشی، تازه اولین اجرای آن نمایش است. و هر اثر نمایشی باید طی روند اجرایی خود به تکامل برسد. ولی در مجموع، نقدها مثبت بود و رضایت داشتم. البته نه رضایت صرف، زیرا من هم در مرحله ی کشف و شهود و آزمون و خطا هستم و تجربه می کنم و نظر مخاطب برای من بسیار مهم است.
نقوی گفت: من با نقد خیلی موافقم، ولی متاسفانه نقد در کشور ما به درستی تعریف نشده است. نقد، همیشه نگاه منفی نیست و ما باید ذهنیت نقد و نقاد را اصلاح کنیم. خیلی وقت ها نقد لازمه ی یک اثر هنری است. زیرا نقد بازتاب آن اثر از بیرون، و به نوعی اعتبار کار است.
او در ادامه گفت: از مشکلات نقد در جامعه ی ما، عدم کارشناسی دقیق و عدم دقت نظر کسانی است که می نویسند. متاسفانه در نقد، سلیقه ها رواج پیدا کرده است. من معتقدم که قلم نقاد خیلی مهم است. وقتی کار اجرا می شود، قطعا هم ویژگی و هم نقص دارد و یک اثر، خالی از ویژگی نیست.
نقوی در پایان گفت: ما رایزنی هایی انجام داده ایم که این نمایش را در جشنواره های دیگر خارج از کشور نیز اجرا کنیم. زیرا قطعا این نمایش، ویترین تئاتر ایران است و حتما ویژگی هایی داشته که در بخش بین المللی فجر اجرا شده است و می خواهیم این نمایش را به عنوان یک اثر ایرانی در این جشنواره ها شرکت دهیم، ولی هنوز قطعی نشده است.