نقد نوشتن در مورد آثار باید عالمانه و آگاهانه باشد و منتقد باید آگاه، باسواد و اهل مطالعه باشد و سرسری اقدام به نوشتن نقد نکند. بنفشه اعرابی کارگردان و نویسنده نمایش "بوبوک" در گفت و گو با سایت تئاتر مقاومت گفت: نمایش "بوبوک" بر اساس یک داستان کوتاه روسی نوشته فئودور داستایوفسکی نوشته شده است که در ایران کمتر خوانده و به آن پرداخته شده است.
وی افزود: نمایش "بوبوک" داستان یک نویسنده است که دچار توهم و اختلالات ذهنی شده است و به طور اتفاقی به یک گورستان می رود و صداهایی می شنود که بر اساس آن صداها برای خود تصویرسازی می کند و... .
اعرابی گفت: طرح این نمایش چندین سال در ذهن من بود و در سال 85 مکتوب و سپس چندین بار دراماتورژی و بازنویسی شد. من نوجوان بودم که این داستان را خواندم و خیلی به نظرم جذاب آمد و احساس کردم که چقدر نزدیک به آدمهای جامعه ما است. بعد از چند سال که دوباره آن را خواندم احساس کردم که چقدر با موقعیت فعلی ما در جامعه همخوانی دارد و جالب است. این نمایش درجشنواره تئاتر ماه و جشنواره تئاتر فجر سال گذشته اجرا شد و در حال حاضر که نوبت به اجرای عموم آن رسیده است فقط با اندک تغییرات اجرایی و تکنیکی همراه است ولی برخی افراد که آن را می بینند می گویند: شما این نمایش را بعد از برخی جریان ها نوشته اید؟ در صورتی که متن نهایی این نمایش مهرماه سال گذشته کامل شد ولی هر لحظه تازه و با فضای جامعه همخوانی دارد.
وی در خصوص طراحی صحنه کار گفت: من و طراح صحنه کار سارا پژمانفر همواره به دنبال طرح های مینی مالیستی، المانی و استلیزه هستیم. یعنی هیچکدام تمایلی به واقع گرایی نداریم. برای طراحی صحنه این نمایش ابتدا اتودهای مختلفی را امتحان کردیم تا در نهایت به این طرح رسیدیم که در جشنواره تئاتر ماه توانست جایزه اول طراحی صحنه را از آن خود کند. تماشاگر با آن فعلی ارتباط برقرار می کند و المان های ما را کاملا درک می کند حتی آدمهای غیر تئاتری که گه گاه با من صحبت می کنند به راحتی با آن ارتباط برقرار کرده اند.
اعرابی در خصوص موسیقی کار افزود: موسیقی کار اثر مهدی وجدانی است که آن هم همانند طراحی صحنه چنین سرنوشتی داشت و ما یه سری اتودهای مختلف زدیم و از یه سری پدهایی استفاده کردیم و یه سری کارهای جدید انجام دادیم و در نهایت سعی کردیم از موسیقی مین مال استفاده کنیم و به سمت فضاسازی با موسیقی برویم و با استفاده از چند باند توهم و شنیدن صداها را به تماشاچی القا کنیم.
وی گفت: من در ابتدا هدفم یک سالن black box بود که بتوانم سقف سالن را ببندم و کوتاه کنم زیرا معتقد بودم که سقف کوتاه بیشتر و بهتر فضا را به تماشاچی القا می کند ولی متاسفانه نشد و این سالن را در اختیار ما گذاشتند و یکی از تغییراتی که از جشنواره تئاتر فجر تا کنون به ناچار ما در کار داشتیم همین سقف سالن بود. در جشنواره تئاتر ماه و جشنواره تئاتر فجر ما محدودیت حرکت بیشتر داشتیم و رفتیم به سمت حرکت نه حرکت بامیزانسن زیاد، حرکت استلیزه و نمادی که تماشاچی خیلی با آن ارتباط برقرار کرد. علی رغم انتظار و تصور خودم به لحاظ زمان اجرا و ساعت اجرا استقبال خوب و قابل توجه بود .
اعرابی در خصوص کارگردانی کار گفت: کارگردانی کار به دلیل اینکه محدودیت حرکتی داشت سخت بود و ما باید به سمت تکنیک های دیگری برای تصویرسازی می رفتیم، البته تصویرسازی فقط حرکت نیست و اشتباه لفظی و عملی است که همه فکر می کنند که میزانسن یعنی حرکت بلکه میزانسن می تواند ژست، فرم، رنگ، نور و چیزهای دیگری باشد که ما سعی کردیم در این کار از آنها استفاده کنیم.
اعرابی در مورد نقدهایی که در مورد کار نوشته شده است گفت: من تا کنون فقط یک نقد خواندم که به نظرم خیلی نقد دقیقی نبود، من با نقدی موافقم که عالمانه و آگاهانه باشد من در جشنواره تئاتر ماه یک نقد خواندم و متوجه شدم که منتقد اصلا داستان را نخوانده است و نمایش من را با آن داستان مقایسه کرده بود. به نظرم منتقد باید آگاه، باسواد و اهل مطالعه باشد و سرسری اقدام به نوشتن نکند زیرا باعث لطمه زدن به کار می شود.
اعرابی در پایان گفت: شرایط فعلی حاکم بر جامعه تاثیر زیادی در تئاتر و مخاطب داشت و مخاطب بر روی یک سری از چیزها حساس شده و می خواهد همه چیز را به آنچه که درذهن دارد ربط دهد نمونه اش همین نکاتی که بعضی افراد احساس می کنند ما آن را بعد از یک سری اتفاقات نوشته ایم.