شرایط فعلی تئاتر دفاع مقدس باز می گردد به نوعی نگاهی که به تئاتر دفاع مقدس وجود دارد و با تقسیم بندی تئاتر دفاع مقدس ما دست به تقسیم بندی آدمها می زنیم که صدماتی را برای تئاتر کشور در پی دارد.
حسین فرخی کارگردان نمایش "آذر" در گفتگو با سایت تئاتر مقاومت اعلام کرد:
نمایش "آذر" نوشته دکتر مهدی پور رضائیان است که قبلا در دوازدهمین جشنواه تئاتر ایثار و مقاومت خرمشهر به مدت پنج روز در آبادان به روی صحنه رفته است.
وی افزود: داستان نمایش "آذر" داستان پرستاری است به همین نام که در جنگ و درگیری ها حضور دارد و در خط مقدم جبهه، جابه جایی بیمارها را برعهده دارد. او در یکی از انفجارها صورتش دچار آسیب های بیشماری می شود و اینک بعد از سه ماه برگشته و تصور می کند که ممکن است شوهرش به خاطر اینکه زیبایی اش را از دست داده همچون گذشته دوستش نداشته باشد ولی در پایان متوجه می شود که این طور نیست.
فرخی در خصوص ویژگی های این متن افزود: به هر حال در نمایش "آذر" بحث حضور زنان در جبهه بود که به عنوان یکی از آحاد جامعه حضور خیلی پررنگی داشتند چه در جبهه و چه در پشت جبهه. به نظرم خودزن نمادی از کشور و مام وطن است. باید بگویم یه جور ترکیب هایی در نمایش وجود دارد مثل اینکه زخمی شدن چهره زن در واقع هجوم دشمن به چهره کشور است. نکته دیگر اینکه متاسفانه نگاهی که برخی افراد در جامعه به زن دارند نگاه مردسالارانه نسبت به زن ها است که همیشه در فیزیک و ظاهر آنها خلاصه می شود. اما این غلط است، به هر حال زن ها در جامعه به عنوان یکی از ارکان مهم جامعه بشمار می روند و این نمایش به نوعی می خواهد تجلیلی از مقام زن داشته باشد.
وی در خصوص کارگردانی نمایش گفت: نمایشنامه هایی که دکتر مهدی پور رضائیان می نویسد عمدتا نمایشنامه هایی هستند که در ژانر تئاتر درمانی مطرح می شود و ملودرام هایی که بیشتر تک بازیگر است. این متن هم متن اولیه اش تک پرسوناژ بود که ما فقط شاهد منولوگ های یک زن روی صحنه بودیم. وقتی من متن را خواندم و پوررضائیان به من آن را برای کارگردانی پیشنهاد داد با هم صحبت کردیم و من سعی کردم در متن اجرایی، جنبه های بصری کار را هم تقویت کنم، به همین خاطر در اجرا حضور دارند. مثلا فرهاد شوهر آذر که در متن اولیه به عنوان یک کاراکتر در روی صحنه نشسته بود، دکتر نجفی و سمانه حضور فیزیکی در صحنه دارند و درکنار این ها از تصاویر یک پروژکش در پس زمینه استفاده شده که کمک می کند، آن روایاتی که این افراد در موردش صحبت می کنند را ببینیم.
فرخی در مورد طراحی صحنه نمایش "آذر" هم گفت: طراحی صحنه کار به صورت المانی است و ما سعی کردیم در طراحی ، بخشی از خانه آذر در حد یک میز کوچک، صندلی، قاب عکس و ضبط صوت در هم ادغام داشته باشیم. همچنین یه سری المان ها و نمادها از بیمارستان صحرایی مثل جنازه، سرم و ویلچر که برای جانبازان است در کار وارد کردیم که در مجموع می تواند القا کننده قصه نباشد.
وی افزود: موسیقی کار زنده است و توسط عنایت خادم رشیدی از روز سوم به کار اضافه و در آن از تار استفاده شده است.
فرخی در ادامه گفت: میزانسن های کار قبلا برای اجرا آبادان طراحی شده بود و ما برای اجرا در سالن خانه نمایش تغییراتی را داشتیم که البته ما از ابتدا به دنبال یه همچنین سالن و فضای کوچکی بودیم.
حسین فرخی در خصوص وضعیت تئاتر دفاع مقدس افزود: وضعیت تئاتر دفاع مقدس بد نیست البته من خیلی اعتقاد به طبقه بندی تئاتر ندارم و به نظرم تئاتر، تئاتر است و فقط ممکن است که موضوع آنها با هم متفاوت باشد و زمان اجرای برخی از آنها زمان خاصی باشد.
او گفت: من فکر می کنم شرایط فعلی تئاتر دفاع مقدس کمی بر می گردد به نوع نگاهی که به تئاتر دفاع مقدس وجود دارد که قبلا شعاری و کلیشه بوده. اگر ما سعی کنیم که از این شعارها پرهیز کنیم و به آنچه که هست مانند بقیه ی زندگی نگاه کنیم، نگاه مثبت تر می شود.
فرخی در پایان گفت: من اعتقادی به جداسازی ندارم و معتقدم هیچ چیزی را نباید جدا کرد و همه چیز به هم پیوسته است و هر جا که مرز ایجاد کنیم و آدمها را به خودی و غیر خودی، تئاتر دفاع مقدس و تئاتر غیر دفاع مقدس جدا کنیم اشتباه است. به نظر من ریشه مشترک اینها تئاتر و انسان است. انسانی که با تفکر، اخلاق و زندگی اجتماعی خود تاثیرگذار است و حضور دارد و این تقسیم بندی ها غلط است و صدمه می زند به پیکره کلی تئاتر کشور.