نقدی راه گشاست که تشخیص سره از ناسره باشد ولی اگر قرار باشد فقط احساسات اولیه خودمان را در قالب کلمات روانه روزنامه ها و رسانه ها کنیم دیگر ارزش چندانی نخواهد داشت و کسی که نقد می نویسد باید به اندازه سایر عوامل تئاتر در کارش زبده و متخصص باشد.
رضا حامدی خواه کارگردان نمایش "شهر شطرنجی" در گفت و گو با خبرنگار سایت تئاتر مقاومت نمایش "شهر شطرنجی" را در تداوم با فعالیت های گذشته گروه دانست و گفت: متن این نمایش به صورت یک ایده اولیه در گروه مطرح شد و به تدریج با تمرینات مستمر و به شکل کارگاهی به سرانجام رسید و کامل شد.
وی افزود: "شهر شطرنجی" نگاهی به تئاتر ملی دارد البته منظور از تئاتر ملی تئاتر موزه ای و منسوخ شده نیست بلکه منظور تئاتری به روز شده است که وقتی آن را می بینیم احساس کنیم مثل یک غذای ایرانی با ذائقه ما یکسان است. احساس کنیم ادبیات و تمامی اجزای نمایش به ما تحمیل نمی شود و هر چه هست برخاسته از بطن فرهنگ و تمدن و اعتقاد ما است. دغدغه سالیان سال گروه ما تلاش در جهت رسیدن به تئاتر ملی است که البته گاهی این واژه به عنوان شعار و زینت بخشی بسیاری از جشنواره ها مطرح می شود.
حامدی خواه در خصوص کارگرانی این نمایش گفت: کارگردان باید ایده ها ، سلایق و خلاقیت های متفاوت را که از گروه نشات می گیرد کنارهم بگذارد و گلچین کند و به آن جهت دهد که پایانش یک اجرای خوب باشد. در شیوه کارگاهی اگر نتوانیم کشفیات گروه را هدایت کنیم ، در نهایت یک ملغمه و آشفتگی ایجاد می شود. برای همین کارگردانی این نوع نمایش ها علی رغم سادگی ، پیچیدگی خاص خود را دارد و خوشبختانه زمانی که با یک گروه حرفه ای که کار کارگاهی را می شناسد کار می کنیم خیلی راحت به نتیجه می رسیم.
وی در خصوص طراحی صحنه کار نیز گفت: از آنجا که موضوع نمایش "شهر شطرنجی" درباره افراد و هنرمندان تئاتر پارس است که متاسفانه سالهاست فعالیت جدی انجام نمی دهد ، دکور نمایش نیز متشکل از نشانه های تئاترهایی است که طی سالیان اجرا شده و استفاده از المان های ایران قدیم و آشفتگی موجود کاملا آگاهانه و همسو با فکر و عنوان نمایش است.
کارگردان "شهر شطرنجی" در خصوص فاصله اجرا از جشنواره تئاتر فجر تا کنون افزود: فاصله میان اجرا از جشنواره فجر تا اجرای عمومی قطعا برای هیچ گروهی دلنشین نیست زیرا یک بار گروه آماده اجرا می شود ولی این فاصله باعث می شود که گروه نیاز به یک تمرین مجدد داشته باشد ولی در خصوص تغییرات حاصله در این نمایش باید بگویم بعد از اجرا در جشنواره و مشاهده بازتاب مخاطب برای اجرای عموم به اصلاحات و پختگی بیشتری رسیدیم و بیشترین تغییرات کار در طراحی صحنه نمایش بود.
او در ادامه به استقبال خوب از نمایش اشاره کرد و گفت: اساسا کارهای قبلی گروه ما به نوعی نگاه انتقادی به وضع جامعه و پیرامون خودمان است و در این کار از خود تئاتری ها شروع کرده ایم که قابل تامین به جامعه است.
وی در پایان گفت: اساسا اعتقاد دارم که اگر تئاتر حرف روز جامعه خود را نزند و به روز نباشد ارزش چندانی ندارد و مخاطب باید ببیند که مسائل اجتماع اش در اثر تبلور دارد .اگر این گونه باشد ارتباط خوبی با کار برقرار می شود و در غیر این صورت مخاطب چندان ارتباطی با اثر برقرار نخواهد کرد و فقط به عنوان یک اثر تاریخی به آن نگاه می کند.