معضل اصلی گروه های نمایشی در کشور ما ادبیات نمایشی است، علی رغم اینکه ما در کشور ادبیاتی غنی و جوان های مستعدی داریم که نیازمند آموزش و حمایت صاحبنظران هستند.
علی عابدی نویسنده و کارگردان نمایش "عروسی در سایه" در گفتگو با خبرنگار سایت تئاتر مقاومت گفت: نمایش "عروسی در سایه" با مضمونی ضد جنگ، نگاهی به مقوله جنگ دارد، که فکر می کنم این مقوله از آغاز تا کنون به نوعی دغدغه بشر بوده است. این نمایش با نگاهی به جنگ نه از نوع فیزیکی بلکه به معنای جنگ عقیدتی یا تبلیغاتی و سیاسی می نگرد، البته با تلفیقی از شیوه ابزورد و فانتزی. نمایش در رابطه با عروسی است که با سربازی قرار دارد و با برخورد با آن سرباز متوجه می شود که زمان چه جریاناتی را برای او بوجود آورده و به نوعی سرنوشت این عروس تغییر می کند. در جهانی که ما به تصویر کشیده ایم مردها به خاطر جنگ از بین رفته اند و تعداد کمی از مردها باقی مانده اند و زن ها نیز قرار است بعدا به جنگ بروند. در واقع "عروسی در سایه" خطر انقراض بشر را با بازی امیر کربلایی زاده، سارا فرزادفر، وحید آقاپور، نوشین تبریزی و پرستو کرمی و طراحی صحنه جلال تهرانی و آهنگسازی مجید وطنیان نشان داده است.
وی افزود: این نمایش دو سال پیش نوشته شده و با چندین بار تغییر و بازنویسی در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر اجرا شد و در حال حاضر در مرحله تمرین می باشد که قرار است از بیست خرداد به مدت یک ماه هر شب ساعت 19 در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه برود.
عابدی در خصوص کارگردانی این نمایش گفت: من بازیگران را آزاد گذاشته ام و از اتودهای آنها و میزانسن هایی که در لحظه خلق می شود استفاده می کنم. در واقع بیشترین مسئولیت و بار این کار برعهده بازیگران است. همچنین برای طراحی صحنه این نمایش، جلال تهرانی تصمیم گرفته از فضایی متشکل از دیوارهای پادگان قدیمی در صحنه استفاده کند و آهنگ این نمایش نیز تلفیقی از آهنگ نظامی و آوایی خواهد بود.
عابدی در رابطه با طرح و ایده نگارش "عروسی در سایه" عنوان کرد: من بعد از خواندن نمایشنامه هایی از فرناندو آرابال خصوصا نمایشنامه "پیک نیک در میدان جنگ" تصمیم به نوشتن این نمایشنامه کردم که با چند بار تغییر و بازنویسی در بیست و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر به روی صحنه رفت. برای اجرای عموم آن با توجه به نیازی که این اثر به فضایی پلاتویی داشت تصمیم گرفتیم تا در سالن سایه اجرا شود.
عابدی در خصوص حمایت از اجراها گفت: من تا کنون با مورد خاصی برخورد نکرده ام که بخواهم در مورد آن انتقاد کنم ولی تنها موردی که می خواهم در مورد آن پیشنهاد بدهم این است که مسئولین امر دوباره کارگاه های دکور و لباس را احیا کنند زیرا با تعطیلی این کارگاه ها بعضا گروه ها دچار مشکلات و صرف زمان و مخارج سنگین جهت ساخت دکور و دوخت لباس شده اند.
او ادامه داد: من تاکنون در حوزه تئاتر دفاع مقدس کار نکرده ام و این نمایش هم جهان شمول است و به هیچ جنگی ارتباط ندارد. خوشبختانه آمار جدید تماشاگران نشان می دهد، استقبال از انواع تئاتر خصوصا حوزه اجتماعی بسیار زیاد است.
وی در خصوص وضعیت ادبیات نمایشی در کشور گفت: در کشور ما ادبیات نمایشی فراز و نشیب بسیار دارد و جای پرداختن به مقوله ادبیات نمایشی در کشور ما زیاد است، زیرا معضل اصلی گروه های نمایشی ادبیات نمایشی است . ما نمایشنامه نویس خوب کم داریم و مدیران امر باید به این مسئله بیندیشند که ما جوانهای مستعدی داریم که نیازمند آموزش و حمایت صاحبنظران هستند زیرا ادبیات ایران ادبیات غنی است ولی برای استفاده و آدابته کردن آن نیاز به آموزش می باشند.
وی در خصوص برگزاری جشنواره ها افزود: در حال حاضر جشنواره ها تنها مکانی هستند که هنرمندان بتوانند خود را محک بزنند، زیرا اجرای عمومی نمایش ها محدود است به خاطر مشکلات مالی و سالن کم . من معتقد هستم جشنواره ها شاید نقطه شروعی باشد برای کسانی که می خواهند شروع به کار کنند.
عابدی در پایان گفت: در حال حاضر مشغول نوشتن متنی هستم برای اجرا در بیست و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر که در رابطه با سربازی است که از مثلث برمودا برگشته و در راه برگشت با آدم های کشتی تایتانیک آشنا می شود. تا کنون این نمایش به نیمه راه رسیده است که تصمیم دارم در ژانر کمدی به روی صحنه ببرم.