نمایش "تمام صبح های زمین" به طور خاص واکنش بخش مهمی از خانواده تئاتر کشور نسبت به فجایع صهیونیست ها در غزه است.
حسین مسافر آستانه کارگردان نمایش "تمام صبح های زمین" در گفتگو با سایت تئاتر مقاومت گفت: نمایش "تمام صبح های زمین" به بهانه وقایع اخیر صهیونیست ها در غزه ساخته و پرداخته و به نوعی واکنش هنرمندان تئاتر نسبت به فجایع اتفاق افتاده در غزه است.
وی افزود: "تمام صبح های زمین"بر اساس مطالعات عمیق نسبت به آنچه صهیونیست ها انجام داده اند و بازتاب دهنده وقایع خاص در برهه های خاص از تاریخ پیدایش صهیونیست ها است. این نمایش به صورت ترکیبی از همه عناصر تئاتر است. از گفتگوهای نمایشی و حرکت به عنوان عنصری تأثیرگذار در انتقال مفاهیم بهره گرفته ایم. موسیقی، ویدئو آرت و ترکیب های مختلف نور و صدا عناصری هستند که این نمایش را به صورت نمایش ترکیبی ساخته و پرداخته کرده اند.
مسافر درباره قصه ترکیبی این نمایش و حرکت نمایش از گذشته به حال و بالعکس گفت: نمایش "تمام صبح های زمین" با دو قصه موازی با هم پیش می رود که در قصه اول آخرین بازمانده خانواده مبارز پرفسور فرهت برای تحویل گرفتن جسد پدربزرگش به غزه دعوت می شود و ورود او به غزه مصادف است با حملات ناجوانمردانه صهیونیست ها به غزه و در این میان جمیله فرهت با شخصی ناشناس مواجهه می شود که از قبل منتظر اوست و چند بار با وی دیدار و گفتگو می کند که در نهایت نیت فرد ناشناس که جذب جمیله فرهت برای همکاری با روزنامه های صهیونیستی است برملا می شود .
و ادامه داد: قصه دوم رمانی است که پرفسور فرهت درباره تاریخ پیدایش صهیونیست ها و جنایاتی که در برهه های مختلف انجام داده اند نوشته شده است که ما بازخوانی این رمان را توسط جمیله فرهت از طریق فیلم و حرکت های طراحی شده که داستان را به صورت بصری روایت می کند شاهد هستیم.
وی در خصوص کارگردانی این نمایش گفت: در کارگردانی این نمایش سعی بر این شده تا بخشی از نمایش به صورت حرکت و بدون کلام روایت شود هر چند نریشن و تصویر موازی با آنها است تا یک نمایش چشم نواز به لحاظ بصری شاهد باشیم و از فیزیک و حرکت بدن بازیگر به جای گفتگوی نمایشی بهره مند شویم.
این مدرس تئاتر تصریح کرد: به کارگیری همه عناصر تئاتری در کنار یکدیگر و در یک نمایش به منظور دست یابی به تئاتری کامل مورد نظر بوده است . در این نمایش سعی شده علاوه بر وفاداری به مضامین مورد نظر در متن نمایشی، زیباشناسانه و مورد پسند ذائقه عموم تماشاگران طراحی و اجرا شود.
مسافر با بیان این مطلب که، فکر می کنم از ویژگی های این نمایش و وقایعی مثل غزه این باشد که تمام انسان های روزگار ما به واکنش های مختلف واداشته شده اند و واکنش هایی که اقشار مردم در سراسر دنیا نسبت به محکوم کردن فجایع غزه از خود نشان دادند نشانگر این است که هر انسان آزاده خواهی با هر دین و مسلک و مرامی نسبت به ناعدالتی و ظلم و کشتار بی رحمانه مردم واکنش نشان می دهند و هنرمندان جامعه قطعا حساس تر از سایر اقشار خواهند بود. شاهدیم که آثار هنری بسیاری در محکومیت جنایات صهیونیست ها در قالب های مختلف هنری از جمله نمایش هایی در دفاع از مردم مظلوم ستمدیده فلسطین و محکوم کردن این جنایات به روی صحنه رفته است.
وی افزود: این نمایش به طور خاص واکنش من و بخش مهمی از تئاتری های کشور نسبت به فجایع صهیونیست ها در غزه و به صورتی ادای دین جامعه هنری و تئاتر نسبت به این جنایات به شمار می رود و جشنواره امید و عدالت فرصت مغتنمی بود تا جمعه تئاتری و بالاخص گروه تئاتر سایه مهر بتوانند واکنش خود را نسبت به آنچه در غزه اتفاق افتاده در قالب یک اثر نمایشی تولید و به روی صحنه ببرند.
حسین مسافر آستانه در خصوص طراحی صحنه و لباس کار افزود: این صحنه در واقع از یک طراحی بسیار ساده ولی کاربردی بهره مند است و از آنجا که ما تغییرات زمانی و مکانی زیادی را شاهد هستیم سعی شده تا در طراحی صحنه و لباس بیشتر به کاربردی بودن آن توجه کنیم بنابراین در طراحی لباس از لباس های فرم که قابل تطبیق و تغییر به زمان ها و مکان های مختلف باشد بهره برده ایم و استلیزه بودن صحنه و لباس از موارد مورد توجه این نمایش است.
وی در خصوص موسیقی کار افزود: موسیقی در این نمایش نقش خاص، به سزا و تاثیرگذار دارد و هیچ موسیقی ساخته شده ای پاسخگوی تمام موقعیت های این اثر نبود و الزاما باید برای این نمایش موسیقی خاصی ساخته می شد. از آغاز محسن میرزایی آهنگساز همراه با تمرینات اولیه و گروه و لحظه به لحظه شکل گیری آن حضور داشته و موسیقی این نمایش را همراه با تمرین ها ساخته و در نهایت موسیقی این کار به عنوان یکی از عناصر مهم و پیش برنده ماجرا در راستای مفهوم مورد نظر به کار گرفته شده است و ترکیب آن با تصاویر ساخته شده به کمک اجرای زنده روی صحنه آمده است.
کارگردان این نمایش با شااره به وقایع هفته های گذشته و تعطیلی های پی در پی تئاتر حضور و استقبال تماشاگران از این نمایش را خوب عنوان کرده و در خصوص سالن ایرانشهر گفت: البته تازه ساز بودن و موقعیت مکانی این سالن هم در روزهای آغازین بی تاثیر نبوده ولی فکر می کنم اجرای این گروه برای خود به نوعی تبلیغ برای جذب تماشاگر و معرفی این سالن بود و من فکر می کنم هر چه استمرار اجراهای نمایش در سالن های جدید بیشتر باشد می توان تمرکز زیادی را برای مخاطبان سالن تعریف کرد.
وی افزود: اجرای ما در ابتدا برای سالن تالار وحدت در نظر گرفته شده بود ولی بعد که با پیشنهاد افتتاح این سالن با اجرای ما مواجه شدم و بررسی های اولیه درباره امکانات آن انجام دادم ، علی رغم به تعویق افتادن اجرا مشتاق شدم تا نمایش "تمام صبح های زمین" را در این سالن اجرا کنم و خوشبختانه من با گروهی کار می کنم که به راحتی می توانند خود را با شرایط جدید و سالن ها تطبیق دهند.
مسافر در پایان گفت: من تاکنون تنها یک نقد در مورد این کار خوانده ام که بسیار خوب بود و نکاتی را به من گوشزد کرد هم در مورد نقاط ضعف و هم نقاط قوت این کار و من احترام می گذارم به منتقدینی که به نقد آثار من می پردازند.