برگزاری مسابقات و جشنواره های مختلف در میان هنرمندان رقابت ایجاد می کند، ولی نمایشنامه خوب زمانی مطرح می شود که به اجرای صحنه ای برسد و گرنه در ساحت ادبی باقی می ماند.
آرمان طیران نویسنده نمایشنامه "یکی از همگنان غار" در گفتگو با سایت تئاتر مقاومت گفت: نمایشنامه "یکی از همگنان غار" در مورد طبعات بعد از جنگ است و فضای زمانی اش باز می گردد به فضای ذهن یکی از رزمندگان که چشم باز می کند و خود را در سال 88 در یک خاکریز که اکنون اتوبان است می بیند. بطور کلی محوریت این نمایشنامه در مورد بازخورد رفتار مردم نسبت به این رزمنده است.
وی افزود: طرح اولیه این نمایشنامه توسط دکتر رحمت امینی در ذهن من ایجاد شد و در اردیبهشت 86 به مدت دو ماه نگارش آن به طول انجامید.
طیران در خصوص نمایشنامه کوتاه خود با عنوان "در حال کندن پوست پیاز" هم افزود: این نمایشنامه هم به طبعات بعد از جنگ می پردازد و در مورد پزشکی است که در زمان جنگ اسیر می شود . او در اردوگاه عراقی ها پزشک معتمد ایرانی ها می شود. اینک بعد از گذشت بیست سال برگشته و در یک کافی شاپ با برادرش کار می کند که ناگهان با شخصی روبرو می شود که ادعا می کند،برادرش در اسارت برادر بدست دکتر کشته شده است.
وی افزود: من در ابتدا قصد نداشتم برای جایی بنویسم و قصدم تنها چاپ این دو اثر بود، زیرا این دو نمایشنامه در مورد آدمهای باقیمانده از جنگ بود و بستر مشابهی داشت. اما بعد به پیشنهاد دوستانم این دو اثر را به ششمین دوره انتخاب نمایشنامه برتر مقاومت ارائه کردم. اینک تصمیم دارم نمایشنامه "یکی از همگنان غار" را برای شرکت در دومین جشنواره تئاتر ایثار ارائه دهم و نمایشنامه "در حال کندن پوست پیاز" را برای اجرا در شیراز آماده کنم.
طیران در خصوص وضعیت ادبیات نمایشی،حوزه دفاع مقدس در ایران گفت: من بنا به چند دلیل بسیار خوشبین هستم. دلیل اول اینکه موضوعی شدن یک واقعه خاص اجازه می دهد نویسنده در یک مسیر مشخص تر گام بردارد و دیگر اینکه با زاویه دید متفاوت، آثاری را در این زمینه به رشته تحریر در آوریم که موضوع ثابت است ولی جهان بینی کلی دارد و هر کسی با زاویه دید به خصوصی به آن می نگرد.
آرمان طیران در مورد مشکلات ممیزی در حوزه ادبیات نمایشی دفاع مقدس گفت: تا کنون نمایشنامه هایی را دیده ام که به خاطر گذر از بعضی از خط قرمزها مطرح نشده اند و نکته این است که نویسنده ها بیشتر آثارشان از دید یک ایرانی است به جنگ، ولی اینک اوضاع و احوال تغییر کرده است و ما باید به تبعات جنگ بیشتر توجه داشته باشیم. از دیگر مشکلات این حوزه این است که ما نمی توانیم آزادانه به برخی موضوعات بپردازیم مثلا رابطه عاطفی اهالی جنگ با خانواده هایشان. برای مثال زمانی که ما نوشته های شهید همت برای همسرش را مطالعه می کنیم نمی توانیم آن رابطه ها را به صورت نمایشنامه درآوریم زیرا با مخالفت هایی روبرو می شویم. ما نمی توانیم رزمنده آرمانی جنگ را انسان زمینی جلوه دهیم.
این به خاطر سلایق در کادر مدیریتی است که مدیران سلایق و زاویه دید خود را در آثار دوران مدیریت خود لحاظ می کنند که این مسئله ضربه به متن می زند و باعث می شود موج ها و جرقه های خلاقیت از بین برود.
طیران در پایان گفت: نسل جدید رو به پیشرفت است و آرمان های نسل قبل مورد نقد آنها است و در این راستا انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس حضور موثری در روند شکل گیری نمایشنامه های مثبت که خواندن آن برای نسل آینده خالی از لطف نیست را ایفا می کند.